Alfons blomme

Alfons Blomme (Roeselare2 februari 1889 – aldaar overleden, 10 juni 1979) was een Vlaams kunstschilder en etser. Hij reisde veel en liet zich door zijn reizen inspireren tot landschappen, stadsgezichten en portretten van gebouwen. Hij studeerde eerst in Roeselare en daarna in Brussel, waar hij in contact kwam met de belangrijkste moderne stromingen. Daar kreeg hij ook enige invloed van Emile Claus en later ook van het surrealisme. Alfons Blomme bleef, net als meer kunstenaars, in Nederland tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij kreeg de “Prix de Rome” in 1920. Bezocht Italië, kwam onder de indruk van het licht en de zee te Venetië en kende een Venetiaanse periode (1923-1930). Vestigde zich in 1930 te De Haan en bouwde er een atelier. Uit de pers : “Zijn schilderwijze is geleidelijk uitgegroeid tot een typische manier van korte, nerveuze penseeltrekjes: van dichtbij gezien honderden, duizenden gekleurde lijntjes en streepjes, naast en door mekaar, waardoor zijn werk die lichtheid en die vibratie krijgt die er een speciale bekoorlijkheid aan geeft, zonder de kloekheid van de vorm en de compositie te schaden.” Was tussen 1935 en 1940 directeur aan de Academie te Oostende.

voor meer info:

CONTACT

olie op doek achter glas
Alfons BLOMME-NORMANDIE
olie op paneel
Alfons BLOMME-Dorp in de sneeuw

voor meer info:

CONTACT

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *